دامپزشکی دانشی کهن است و در ایران قدیم از دامپزشک به عنوان بیطار یاد می‌شده است. واژه انگلیسی دامپزشکی (veterinary) برای اولین بار توسط توماس براون در سال ۱۶۴۶ به کار گرفته شد.می‌توان به اهمیت دانش دامپزشکی پی برد زیرا دامپزشکی‌ علم‌ شناخت‌ بیماری‌های‌ دامی‌ اعم‌ از بیماری‌های‌ مشترک‌ بین‌ انسان‌ و حیوان‌ یا بیماری‌های‌ خاص‌ دام‌، پیشگیری‌ از بیماری‌ها، معالجه‌ بیماری‌ها و همچنین‌ علم‌ تغذیه‌ انسان‌ و دام‌ است. در نشریه‌ سازمان‌ بهداشت‌ جهانی‌ آمده‌ است‌ “هدف‌ نهایی‌ دامپزشکی‌ درمان‌ حیوانات‌ نیست‌ بلکه‌ دقیقاً تأمین‌ مواد غذایی‌ و بهداشت‌ انسان‌ می‌باشد.

مقالات دپارتمان دامپزشکی

در این رشته دامپزشکان به مطالعه گسترده تر بر روی حیوانات غیر بومی از قبیل خزندگان غیر بومی ،پرندگان غیر بومی و حیوانات کوچک غیر بومی (فرت و …)

این پزشکی بر روی بیماری ها مشترک انسان و حیوان و اموزش رفتاری به حیوان مطالعه میکند

این پزشکی مطالعه گسترده تر بر روی حیوانات خانگی مانند سگ و گربه و جوندگان خواهد داشت

این پزشکی مطالعه گسترده تر بر روی حیوانات اهلی مانند گاو و گوسفند و اسب و… است