درمان افتادگی نوک بینی با عمل جراحی

افتادگی نوک بینی

افتادگی بینی (پتوزیس) وضعیتی است که علاوه بر زیبایی بینی، عملکرد آن را با مسدود کردن مسیر جریان هوا تحت تأثیر قرار می‌دهد. پتوزیس یک اصطلاح پزشکی است که برای افتادگی اعضای بدن از جمله بینی به کار می‌رود. بینی یکی از اجزای اصلی صورت است که افتادگی نوک آن می‌تواند ظاهر کلی صورت را تا حد زیادی تحت تأثیر قرار دهد. افتادگی بینی علل متعددی دارد و بسته به شرایط بیمار با استفاده از روش‌های جراحی و غیر جراحی قابل درمان می‌باشد.

قسمت پایین بینی (نوک بینی) در محل اتصال به صورت، معمولاً یک زاویه‌ای را با لب بالایی تشکیل می‌دهد. اگر نوک بینی در حالت طبیعی، حتی به مقدار بسیار کمی به طرف بالا باشد، شکل ظاهری بینی خیلی جذاب‌تر خواهد شد. اگر زاویه قسمت پایین بینی با لب بالایی بیشتر از ۹۰ درجه باشد، بینی زیباترین حالت را خواهد داشت. اما در اغلب افراد و به ویژه در خانم‌ها، نوک بینی باید اندکی به طرف بالا برده شود تا افتادگی و حالت ظاهری پیر آن برطرف شود. اینکه نوک بینی دقیقاً چقدر باید به طرف بالا برود، به عوامل متعددی بستگی دارد و برای هر فرد باید قبل از عمل جراحی بینی به طور دقیق تعیین شود.

آناتومی بینی

نوک بینی از دو غضروف تشکیل شده است. این غضروف‌ها به شکل دو کمان با یک پایه مشترک هستند و شکلی مانند یک سه پایه را ایجاد می‌کنند. دو پایه فوقانی به سمت سوراخ‌های بینی امتداد می‌یابد و پایه تحتانی یک ستون کوچک (قسمتی گوشتی بین دو سوراخ بینی) را تشکیل می‌دهد. این غضروف‌ها از نظر پهنا، بلندی، انحنا و شکل کلی، گوناگونی بسیاری دارند. هنگامی که نوک بینی در موقعیت مناسبی قرار دارد، این غضروف‌ها خمش بسیار زیادی در قسمت نوک بینی دارند و پایه‌های این سه پایه صاف و محکم هستند. اما با افزایش سن، رباط‌های نگهدارنده این غضروف‌ها ضعیف می‌شود و همین امر باعث می‌شود که نوک غضروف‌ها به سمت پایین متمایل شده و افتادگی نوک بینی رخ دهد. افرادی که با این نقص بینی متولد می‌شوند، پایه‌های فوقانی سه پایه در نوک بینی آنها بلندتر از پایه مرکزی است که این منجر به افتادگی بینی می‌شود.

چه عاملی باعث بلند بودن یا افتادگی بینی می‌شود؟

عوامل متعددی می‌تواند باعث افتادگی نوک بینی به طرف پایین شود که مهم‌ترین آن عبارت است از:

  • مصدومیت یا آسیب‌دیدگی قبلی از ناحیه بینی
  • عوامل ژنتیکی یا ارثی
  • استفاده از روش‌های قدیمی و منسوخ شده برای جراحی زیبایی بینی
  • پیری

عوامل متعددی موجب افتادگی بینی می‌شود. یک بینی متوازن، با دیگر اجزای صورت فرد هماهنگی دارد. اما یک بینی نامتناسب، زیبایی صورت فرد را تا حد زیادی خدشه دار می‌کند. در مواردی که فرد دارای افتادگی نوک بینی است، بینی به سمت پایین متمایل شده و به گونه‌ای نامتناسب دراز می‌شود. در برخی موارد دراز شدن تیغه بینی (سپتوم) موجب می‌شود بینی فرد بلندتر به نظر برسد. اثرات افزایش سن مانند کاهش تکیه گاه استخوانی بینی و سست شدن بافت‌های همبند و رباط‌ها نیز افتادگی بینی را به دنبال دارد. برخی افراد به طور غیر طبیعی دارای یک عضله قوی در بالای لب خود هستند که نوک بینی را به سمت پایین کشیده و باعث می‌شود بینی فرد افتاده به نظر برسد. در بسیاری از موارد، انجام جراحی‌ زیبایی بینی قبلی باعث ضعیف شدن و یا بد شکلی این عضو می‌شود، به طوری که بینی نمی‌تواند به میزان کافی خود را نگه دارد.

 

افتادگی بینی چه مشکلاتی را به دنبال دارد؟

افتادگی بینی علاوه بر این که ظاهری نامناسب به بینی می‌دهد، در موارد حاد، بروز مشکلات تنفسی را نیز به همراه دارد. اگر با بالا آوردن نوک بینی خود مشکل نفس کشیدن شما بهتر می‌شود، احتمالاً افتادگی بینی شما تنفس‌تان را مختل ساخته است. در چنین مواردی بسیار مهم است که با یک جراح بینی مجرب مشورت کنید.

تشخیص

جراح در اولین جلسه مشاوره، اندازه بینی و فاکتورهای مرتبط با آن نظیر زاویه لب و بینی (زاویه بین نوک بینی و لب بالایی) را می‌سنجد. اگر این زاویه کمتر از حد ایده‌آل باشد (حدود 90 درجه در مردان و 95 تا 105 درجه در زنان) جراح به شما توصیه می‌کند که برای عمل جراحی بینی و رفع افتادگی آن اقدام کنید.

درمان افتادگی نوک بینی

تزریق بوتاکس

گاهی با تزریق چند واحد بوتاکس در عضله پایین برنده پره بینی، پایین افتادگی بینی در حین حرکت کاهش می‌یابد یا کاملاً رفع می‌شود. میزان بهبودی در چنین مواردی به طول و قدرت عضله پایین برنده پره بینی بستگی دارد. این امر باید توسط پزشک مجرب انجام شود تا عضلات لب به اشتباه فلج نشوند.

عمل جراحی برای رفع افتادگی بینی

نکته ظریفی که تشخیص آن در جراحی زیبایی بینی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است، ارزیابی دقیق افتادگی بینی بعد از عمل و قبل از عمل بیمار و تفاوت قائل شدن بین افتادگی نوک بینی و تورفتگی سوراخ‌های بینی است. زیرا بینی افرادی که تورفتگی سوراخ بینی دارند نیز ممکن است در ظاهر خیلی بلند به نظر برسد، اما در عمل این افراد افتادگی واقعی نوک بینی ندارند. اگر درازی بینی به خاطر تیغه میانی آن باشد، می‌توان غضروف آن را از نزدیکی قسمت انتهای آن کمی کوتاه کرد. از طرفی، در بیمارانی که افتادگی نوک بینی دارند و این افتادگی به خاطر بلند بودن غضروف‌های جانبی (نه تیغه میانی) بینی آنها باشد، لازم است این غضروف‌ها کمی کوتاه و موقعیت آنها اصلاح شود تا بینی به طرف بالا زاویه پیدا کند. اگر هم افتادگی نوک بینی ناشی از عدم حمایت از قسمت میانی نوک بینی به خاطر ضعیف بودن غضروف‌های نوک بینی باشد، ممکن است برای اصلاح آن لازم باشد که یک عمل پیوند غضروف انجام شود که به آن اصطلاحاً “تقویت کلوملا” گفته می‌شود. نقش عضله پایین آورنده تیغه بینی (Depressor septi) نیز در افتادگی نوک آن خیلی مهم است. در صورتی که افتادگی نوک بینی به خاطر بلند بودن این عضله باشد، باید قسمتی از آن بریده شود. به همین علت است که پزشک قبل از شروع به انجام عمل بینی حتماً از بیمار می‌خواهد بخندد تا بتواند نحوه حرکت رو به پایین نوک بینی را ارزیابی کند و نقش عضله پایین آورنده تیغه میانی را تعیین نماید.

اصلاح وضعیت نوک بینی از طریق تقویت عضلات و غضروف‌های حمایت کننده از آن، می‌تواند در بهبود توانایی تنفس بیمار و بهبود عملکرد مجاری تنفسی او نیز تأثیر داشته باشد. به منظور اصلاح و زیباسازی بیشتر نوک بینی ممکن است نیاز به نوعی عمل پیوند غضروف از قبیل غضروف جداره بینی، نوک بینی، تیغه بینی یا سایر غضروف‌های ناحیه نوک بینی باشد. علاوه بر همه مواردی که ذکر شد، یک نکته بسیار مهم دیگر بالا بردن سپتوم غشایی است. اگر سپتوم غشایی به شکل مناسبی بالا برده نشود، ممکن است بیمار در آینده باز هم دچار افتادگی نوک بینی شود. برای اصلاح افتادگی و بالا بردن نوک بینی ممکن است هم عمل جراحی باز بینی و هم جراحی از طریق برش داخلی (Endonasal) انجام شود. انتخاب روش جراحی به شرایط بیمار و نیز به تجربه و راحتی بیشتر جراح در کار کردن با یک روش خاص بستگی دارد. قبل از انجام جراحی بینی حتماً لازم است طول بینی، میزان افتادگی نوک آن، زاویه قسمت پایین بینی با لب‌ها (زاویه نازولابیال) و زاویه راستای بینی نسبت به پیشانی (زاویه نازوفرانتال) به دقت اندازه‌گیری شود. همه این موارد در زیبایی و فرم نهایی بینی تأثیر دارند و تناسب بین آنها حتماً باید در زمان اصلاح افتادگی نوک بینی مد نظر قرار گیرد. علاوه بر آن، رفع افتادگی نوک بینی بر طول بینی هم تأثیر خواهد داشت. در بسیار از موارد نیز افتادگی نوک بینی همراه با برجستگی ناکافی نوک آن (لهیدگی) می‌باشد.

روش جراحی

  1. بخش تحتانی تیغه بینی (کودال سپتوم): اگر افتادگی و بلندی بینی به خاطر دراز بودن قسمت نزدیک به انتهای سپتوم باشد، باید ابتدا این قسمت بریده و اصلاح شود. برش کودال سپتوم را می‌توان به روش‌های مختلفی انجام داد. برای چرخاندن بینی به طرف بالا باید قسمت قدامی (جلویی) این تیغه کوتاه شود. اما قسمت خلفی (عقب) این تیغه معمولاً کوتاه نمی‌شود، زیرا این کار می‌تواند باعث ضعیف شدن غضروف‌های حمایت کننده از بینی و افتادگی مجدد نوک بینی در آینده شود. با کوتاه کردن این قسمت از تیغه، نوک بینی و کلومل به طرف بالا متمایل می‌شود.
  2. اصلاح نوک بینی: غضروف‌های جانبی در قسمت پایین بینی (غضروف‌های آلار) که در واقع نوک بینی را شکل می‌دهند، از یک ساقه میانی (بازوی میانی کلومل) و یک بازوی جانبی (که کناره‌های نوک بینی را شکل می‌دهد) تشکیل شده‌اند. در افرادی که دچار افتادگی بینی شده‌اند، بازوی میانی معمولاً ضعیف است و حمایت کافی از نوک بینی به عمل نمی‌آورد. این حالت معمولاً به خاطر ضعیف بودن و نرمی بیش از حد این غضروف و جدا شدن آن از بافت‌های مجاور است. برای اصلاح این مشکل معمولاً یک بافت غضروف کلومل به جای این بازوی میانی ضعیف، پیوند زده می‌شود. برای این منظور، گرافت غضروفی در داخل یک حفره در وسط بازوی میانی کلومل قرار داده می‌شود. اگر بیش‌فعال بودن عضله پایین آورنده تیغه بینی هم در افتادگی نوک بینی نقش داشته باشد، بریدگی‌های در آن ایجاد می‌شود و یا قسمتی از آن برداشته می‌شود. اگر برجستگی نوک بینی هم کم باشد، ممکن است علاوه بر پیوند غضروف کلومل، به یک گرافت غضروفی دیگر هم برای افزایش برآمدگی نوک بینی نیاز باشد. این گرافت‌ها معمولاً از غضروف تیغه میانی بینی گرفته می‌شوند. برای برجسته‌سازی نوکی بینی ممکن است به یک یا حتی چند گرافت غضروفی نیاز باشد. علاوه بر آن، برای اصلاح فرم نوک بینی و حمایت بیشتر بافت غضروفی از آن، ممکن است هم به بخیه‌های درون منافذ بینی (Interdomal) و هم بخیه‌های قسمت جانبی پره‌های بینی (Transdomal) نیاز باشد. همچنین ممکن است در شکل بازوی جانبی غضروف آلار هم تغییراتی داده شود یا قسمتی از آن کوتاه شود تا نوک بینی شکل بهتری پیدا کند. کوتاه کردن بازوی جانبی هم می‌تواند باعث بالا رفتن و رفع افتادگی نوک بینی شود. البته حداقل ۶ تا ۷ میلی‌متر از بازوی جانبی این غضروف باید حتماً حفظ شود تا از انقباض دریچه خارجی بینی و مسدود شدن مسیر عبور هوا به بینی جلوگیری شود. در مواردی که غضروف‌های جانبی در قسمت پایین بینی خیلی ضعیف و شُل باشند، ممکن است لازم باشد که یک گرافت غضروفی به بازوی جانبی غضروف پیوند زده شود تا از آن حمایت بیشتری نماید و ضمناً شکل غضروف جانبی هم تغییر کند تا فرم نوک بینی اصلاح شود. پیوند غضروف جانبی می‌تواند برآمدگی پیازی‌شکل (کوفته‌ای) غضروف را برطرف کند و آن را به حالت صاف و زاویه‌دار درآورد که در بهبود فرم نوک بینی تأثیر زیادی خواهد داشت.
افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی افتادگی نوک بینی

جدیدترین و کامل ترین مطالب پزشکی را از ما بخواهید.

کندو طب؛رسانه ی سلامت.

مطالب مشابه

نظرات